Καλοήθεις παθήσεις του μαστού που μιμούνται τον καρκίνο – Διάγνωση και αντιμετώπιση

Οι Φένακες της χειρουργικής μαστού

Παπαδόπουλος Λάζαρος Χειρουργός Μαστού Ιασώ

Στην παθολογία του μαστού υπάρχουν σίγουρα αλλοιώσεις οι οποίες προκαλούν σύγχυση. Αλλοιώσεις οι οποίες αρχικώς δημιουργούν αναστάτωση η οποία υποχωρεί μετά την τριπλή εκτίμηση (ιστορικό, απεικόνιση, βιοψία / triple assessment) και την τελική διάγνωση.

Mια πάθηση η οποία μοιάζει αρχικά καλοήθης αλλά στη πραγματικότητα πρόκειται για κάτι κακόηθες είναι επικίνδυνη για τον κλινικό γιατρό μιας και η παράβλεψη και συνεπώς η μη έγκυρη διάγνωση και αντιμετώπιση της θα έχει άμμεσο αντίκτυπο στην ζωή του ασθενούς.    Από την άλλη  και η περιπτώση που μια βλάβη θυμίζει νεοπλασία αλλα στην πραγματικότητα πρόκειται για κάτι καλόηθες αν και αποτελεί εξαιρετικό νέο για τον ασθενή μας, θα απασχολήσει σίγουρα την καθημερινή κλινική πράξη ενός χειρουργού μαστού.

Προσπάθησα να βρω λέξεις οι οποίες θα μπορούσαν να περιγράψουν αυτή τη παραπληνητική  συμπεριφορά.

Τι εννοούμε όμως με την έννοια παραπλάνησηꓼ

Το λεξικό αναφέρει πως παραπλάνηση είναι: η εξαπάτηση κάποιου με τρόπο που τον παρασύρει σε εσφαλμένα συμπεράσματα.

Συνάμα διαβάζοντας την πλούσια μυθοπλασία των προγόνων μας συνάντησα τους φένακες.

οι Φένακες ήταν δαίμονες που επικαλούνταν και ζητούσαν τη βοήθεια τους οι αρχαίοι Αθηναίοι όσες φορές επιθυμούσαν να εξαπατήσουν. Το όνομα ετυμολογείται από τη λέξη Φενάκη (περούκα μεταφορικά απάτη, ψευτιά). Ενώ στον ενικό φέναξ εννοούσαν τον απατεώνα.

Υπάρχουν στην χειρουργική μαστού τέτοιου είδους αλλοιώσειςꓼ

Βεβαίως και υπάρχουν και μαζί θα προσπαθήσουμε να δούμε τις σημαντικότερες εξ αυτών.

ΑΚΤΙΝΩΤΗ ΟΥΛΗ-ΣΥΝΘΕΤΗ ΣΚΛΗΡΥΝΤΙΚΗ ΑΔΕΝΩΣΗ

Η διαφορά μεταξύ τους βρίσκεται στο μέγεθος, μίας και η ακτινωτή ουλή αποτελεί μια αλλοίωση κάτω του 1 εκ. Πρόκειται για αστεροειδής διαταραχές της αρχιτεκτονικής, μη ψηλαφητές, με ή χωρίς αποτιτανώσεις. (εικ.1).

Υπόηχες στον υπερηχογραφικό έλεγχο, χωρίς ακουστική σκιά. Η επίπτωση τους στις τράπεζες πληροφοριών παθολογίας βασιζόμενες στον πληθυσμό κυμαίνεται από το 4% έως το 9%.

Μια ενδιαφέρουσα μονοκεντρική αναδρομική μελέτη του 2017 από Ya Ling και συνεργάτες(1) συνέκρινε τα απεικονιστικά ευρήματα 150 ασθενών που βρέθησαν με αυτές τις αλλοιώσεις σε ιστολογικό επίπεδο από ένα σύνολο 2500 χειρουργημένων ασθενών. Παρατηρεί κανείς ότι το πιο συχνό εύρημα (πίν.1) αποτελεί η μάζα με μίκροαποτιτανώσεις με εστιακή αύξηση της πυκνότητας και διαταραχή της αρχιτεκτονικής σε μαστογραφικό επίπεδο. Ενώ τα πιο κοινά υπερηχογραφικά ευρήματα αποτελούν κατά κύριο λόγο η εντύπωση μάζας. Η ετερογενής ηχογενής περιοχή με την οπίσθια ακουστική σκιά δεν αποτελεί για τους συγκεκριμένους συγγραφείς ένα τόσο συχνό εύρημα.